Skip to main content

Wat is botresorptie?

  • Archer

Botresorptie is een proces waarbij bot wordt afgebroken door gespecialiseerde cellen die osteoclasten worden genoemd. Het gebeurt op een continu niveau in het lichaam, waarbij het afgebroken bot wordt vervangen door nieuwe botgroei. Naarmate mensen ouder worden, is de mate van resorptie vaak hoger dan de mate van vervanging, wat leidt tot aandoeningen zoals osteoporose. Bovendien kunnen bepaalde medische aandoeningen zoals hormonale onevenwichtigheden ervoor zorgen dat de botresorptie toeneemt, wat leidt tot een verhoogde gevoeligheid voor fracturen.

Osteoclasten werken door zich aan individuele botcellen te hechten en verbindingen af ​​te scheiden om de cellen af ​​te breken, waardoor hun minerale inhoud vrijkomt. De mineralen komen in de bloedbaan, waar ze worden verwerkt voor recycling om nieuw bot op te bouwen of worden verwijderd met ander lichaamsafval. Osteoclasten breken bot af in reactie op ontsteking, ziekte en verwonding, waardoor beschadigd bot wordt verwijderd zodat het kan worden vervangen door nieuw bot.

In gevallen waarin botresorptie wordt versneld, wordt bot sneller afgebroken dan kan worden vernieuwd. Het bot wordt poreuzer en breekbaarder en stelt mensen bloot aan het risico op fracturen. Afhankelijk van de locatie van de botresorptie, kunnen ook extra problemen zoals tandverlies optreden. De snelheid van resorptie kan toenemen bij niet-gebruik, zoals te zien wanneer mensen fracturen ervaren en het bot de neiging heeft te krimpen, of bij astronauten, die niet werken aan hun bewegingsapparaat terwijl ze in de zwaartekracht zitten en daardoor verliezen in botdichtheid ervaren.

Het uitoefenen van druk op een bot kan ook bijdragen aan botresorptie, evenals het niet behandelen van chronische ontstekingen en botletsels. Bij gezonde personen kan het bot zichzelf opnieuw opbouwen, maar bij mensen met chronische onbehandelde aandoeningen kan het bot dun worden en neemt de kwetsbaarheid toe.

Er zijn een aantal manieren om botresorptie te beoordelen. Een bloedtest kan de aanwezigheid van ongewoon hoge aantallen mineralen in het bloed aantonen, wat duidt op een hoog percentage botverlies. Röntgenstralen kunnen verliezen in botdichtheid onthullen, evenals scans van botdichtheid, specifiek uitgevoerd om te zoeken naar verliezen in dichtheid. Een lichamelijk onderzoek kan soms informatie geven over botverlies, zoals te zien wanneer tandartsen patiënten met een kunstgebit controleren op tekenen van schade aan de kaak.

Als botresorptie wordt geïdentificeerd, kunnen behandelingsopties worden besproken. Het kan mogelijk zijn om de onderliggende oorzaak aan te pakken om de snelheid van botverlies te stoppen en supplementen toe te voegen om het lichaam van de patiënt te helpen nieuw bot te bouwen. In andere gevallen kan de behandeling gericht zijn op ondersteunende zorg om de risico's verbonden aan verliezen in botdichtheid te beperken.