Skip to main content

Wat is oculaire spanning?

  • Brandon

Oculaire spanning wordt vaak intraoculaire druk genoemd. Het is de druk van de gelachtige vloeistoffen, zoals de humoristische humor en de glasachtige humor, tegen de tunieken van het oog. De tunieken zijn de beschermende lagen rond het oog en staan ​​bekend als de sclera, choroid en retina. Een normale druk van deze vloeistoffen tegen de tunieken is essentieel, omdat het de kracht is die de oogballen vorm geeft. Overmatige of verminderde druk kan echter leiden tot problemen zoals oculaire hypertensie of oculaire hypotonie.

De glasachtige humor is de gelachtige vloeistof tussen de lens en het netvlies, en de belangrijkste functie is het handhaven van de vorm van het oog. Tussen de lens en het hoornvlies bevindt zich de waterige humor, die ook helpt de oculaire spanning te handhaven en essentiële voedingsstoffen levert aan omliggende weefsels. De waterige vloeistof stroomt constant in en uit dit gebied in gelijke hoeveelheden, wat helpt om de juiste druk te handhaven. Als de vloeistoffen niet goed kunnen wegvloeien, of als overtollige vloeistoffen worden geproduceerd, resulteert dit vaak in hoge druk, die bekend staat als oculaire hypertensie.

Oculaire hypertensie is een belangrijke risicofactor voor glaucoom, die uiteindelijk kan leiden tot blindheid als er niet tijdig voor wordt gezorgd. Het risico op oculaire hypertensie neemt toe met de leeftijd, maar het is ook in verband gebracht met genetica, oogontstekingen, bepaalde medicijnen en andere lichamelijke gezondheidsproblemen. Bovendien kunnen consumptie van alcohol en cafeïne evenals veranderingen in bloeddruk ook de oculaire spanning negatief beïnvloeden. Oefeningen zoals hardlopen, wandelen, yoga en Pilates, samen met de juiste vochtinname, kunnen helpen de oculaire spanning op een gezond niveau van 10-20 millimeter kwik (mmHg) te houden.

Als de oculaire spanning onder 5 millimeter kwik daalt, resulteert dit in een leeggelopen oogbol, ook bekend als oculaire hypotonie. Deze aandoening treedt op als er meer vloeistoffen worden afgevoerd dan wat het lichaam kan produceren. Het kan optreden als gevolg van een oogletsel, uitdroging, een lage bloedstroom, ontsteking of rhegmatogene netvliesloslating.

Een tonometer wordt gebruikt om de druk van het oog te meten. Er zijn verschillende typen, zoals een applanatietonometer en een rebound-tonometer. Beide komen in contact met het oog en vereisen daarom een ​​verdoving om op het oog te worden aangebracht voordat de druk kan worden genomen. Een ander type tonometer is de oculaire responsanalysator, die niet in contact komt met het oog, maar eenvoudig de verschuiving van het hoornvlies meet wanneer een nevel van perslucht wordt aangebracht.