Skip to main content

Wat is de sensorische cortex?

  • Giles

De sensorische cortex maakt deel uit van een collectieve groep afdelingen in de hersenen die de somatosensorische cortex wordt genoemd. Elk van deze afdelingen is verantwoordelijk voor bepaalde functies, zoals visie of auditieve, sensorische of reukfuncties. De sensorische cortex is verantwoordelijk voor het waarnemen en waarnemen van informatie die het van de verschillende divisies ontvangt.

Neuronen of zenuwcellen geven informatie aan de sensorische cortex over stimuli die het lichaam ontvangt. Zenuwcellen kunnen deze informatie doorgeven vanuit elk deel van het lichaam, zoals de huid, spieren, gewrichten en pezen. Nadat de sensorische cortex de informatie heeft ontvangen, interpreteert de divisie de informatie en wordt een perceptie gevormd.

Communicatie tussen de divisies vindt voortdurend plaats en is noodzakelijk voor de sensorische cortex om een ​​solide perceptie te formuleren. De visieafdeling van de somatosensorische cortex ontvangt bijvoorbeeld informatie nadat men naar een kunstwerk heeft gekeken. De visie-afdeling wisselt deze informatie uit met de sensorische afdeling, waardoor de persoon zich een mening vormt over het kunstwerk.

Het interpreteren van drukperceptie en het onderscheiden van verschillende soorten aanraking of textuur zijn ook rollen van de sensorische cortex. Hiermee kan de persoon het verschil zien tussen het vasthouden van de hand van een kind en het grijpen van een schop of hark. Schade aan de sensorische verdeling kan ertoe leiden dat het verschil tussen de lichte borstel van een passerende vreemdeling en het gevoel van sterke wind op de huid niet kan worden onderscheiden.

De perceptie van geluiden is een andere rol van de sensorische cortex. Een persoon kan het verschil zien tussen de stem van familieleden en de geluiden van kerkklokken. Schade aan de sensorische auditieve cortex kan spraakstoornissen veroorzaken of problemen met het begrijpen van taal.

Informatie ontvangen van geuren en geuren is een primaire rol van de reukafdeling. De informatie wordt vervolgens gecommuniceerd naar de sensorische cortex, waar de hersenen de geur interpreteren als aangenaam of aangenaam. Een aantasting van de reukzenuwen kan leiden tot het onvermogen om aangename voedselgeuren te detecteren, wat milde tot ernstige problemen met eten kan veroorzaken.

Schade aan andere delen van het lichaam dan een deel van de hersenen kan ook sensorische stoornissen veroorzaken. Beschadigde zenuwcellen kunnen een aangetaste zintuiglijke waarneming veroorzaken. Botten en zenuwen in het oor dragen bijvoorbeeld berichten over naar de hersenen en een beperking van de oorstructuren kan een verandering in de perceptie van geluid veroorzaken.